3 kroki do rozwiązania każdego wyzwania

495

Załączona jednominutówka to odpowiedź na pytanie: czy jest uniwersalna metoda wybrnięcia z każdego problemu?

Zwykle sprawdza się stary, solidny schemat:
1. analiza tego, co się dzieje (wydobycie na światło dzienne tylu szczegółów ile można wydobyć);
2. synteza tego, co mamy przed oczami (odszukanie ważnych trendów, uporządkowanie głównych tematów i identyfikacja tego, co najważniejsze);
3. decyzja o konkretnych działaniach, których realizacja rozpocznie się niezwłocznie.

To są kroki, które widzę w rozwiązywaniu wszelkich wyzwań; niekiedy w bardzo odległych obszarach. Analiza, synteza i działanie to powtarzający się układ.

Czyż nie jest to banalne?
Przecież nawet dzieci wiedzą, że nim wyruszysz na zakupy, warto zrobić listę tego co trzeba kupić, a nim zrobisz listę zobacz w lodówce i w szafkach kuchennych czego brakuje.
Co z tego, że wiemy, gdy wciąga nas spontaniczność i zamiast załatwić zakupy w kilkanaście minut, biegamy ze swoim wózkiem dużo dłużej, zapominając o tym co potrzebne i ponownie wracając do sklepu, z poczuciem zmarnowania mnóstwa czasu.

Zarządzanie i rozwiązywanie wyzwań zawodowych bardzo przypomina powyższy model spontanicznych zakupów. Tylko, że chaotyczne podejście do spraw zawodowych ma zwykle poważniejsze konsekwencje, niż strata czasu w sklepie.

Dlatego zachęcam do metodycznego podejścia do działań i rozbiciu procesu na trzy etapy.

1. Dobra analiza

czyli niespieszne i solidne spojrzenie na szczegóły, co pozwala zdać sobie sprawę z tego na czym polega wyzwanie. Diabeł tkwi w szczegółach, więc przy pospiesznym i powierzchownym spojrzeniu na temat, problem wygląda bardzo podobnie jak tuziny innych przedsięwzięć. Dopiero dobra analiza zabezpiecza nas przed błędami powierzchowności.

2. Potem mamy spojrzenie z boku

czyli syntetyczne poukładanie obrazu sytuacji, co tworzy kontrast między tym co istotne, a tym co ciekawe, acz marginalne.

3. Na takim gruncie już widzimy, czym się zająć

i od czego zacząć. Tutaj zwykle pojawia się miejsce dla zasady Pareto 20/80, bo 20% kluczowych działań zwykle zapewni nam 80% sukcesu w podejmowanym przedsięwzięciu. Lecz dopiero po analizie i syntezie możemy w spokoju ducha uznać, że pamiętamy o wszystkim, co ma się znaleźć w kluczowych 20%.

Czyż nie jest to oczywiste i trywialne? No to skąd tak częste rzucanie się w działania, bez przeprowadzenia choćby elementarnej analizy sytuacji?
Myślę, że źródło problemu tkwi w przepaści między „wiedzieć”, a „robić”.
Zatem powodzenia w działaniu!

Komentarze
var __collector_config = { publisher: '62CD5834-C757-4F9F-A4EA-7451478E0D3C', };