Jeśli nie ma cię przy stole, to jesteś w menu. Bruksela, lobbying i lekcja, której Polska wciąż nie chce odrobić

Bo Bruksela nie jest już wyłącznie administracyjną stolicą Unii Europejskiej.
Stała się jednym z najważniejszych miejsc podejmowania decyzji gospodarczych na świecie.

To tam powstają regulacje dotyczące sztucznej inteligencji, energetyki, handlu, technologii, mediów społecznościowych, danych, klimatu, transportu, bankowości czy e-commerce.
To tam ustala się zasady gry, które później wpływają na życie setek milionów ludzi i funkcjonowanie milionów firm.

I właśnie dlatego największe światowe korporacje są tam obecne od lat.

Nie symbolicznie.
Realnie.

Google, Apple, Meta, Amazon czy Microsoft utrzymują w Brukseli ogromne zespoły ekspertów od public affairs, prawa i relacji instytucjonalnych. Niemieckie firmy przemysłowe, takie jak Siemens, BASF czy Volkswagen, od dekad wiedzą, że nowoczesna gospodarka nie kończy się na produkcie, reklamie i sprzedaży.

Francuzi rozumieją to równie dobrze.
Dla nich obecność w Brukseli nie jest dodatkiem do biznesu. Jest jego częścią.

Podobnie Amerykanie.
Oni od dawna wiedzą, że wpływ na regulacje jest równie ważny jak przewaga technologiczna.

A Polska?

Tu zaczyna się problem, który uświadomił mi Krzysztof Bulski w naszej rozmowie w Telewizji Biznesowej

I warto jasno powiedzieć: to nie jest problem jednego rządu czy jednej opcji politycznej.
Ta sytuacja trwa właściwie od początku naszej obecności w Unii Europejskiej.

Po prostu jako państwo, biznes i społeczeństwo nigdy nie nauczyliśmy się profesjonalnie myśleć o wpływie, relacjach i reprezentowaniu własnych interesów.

Co więcej — w Polsce słowa „lobbying” czy nawet „marketing” do dziś bardzo często mają negatywne znaczenie.
Kojarzą się z manipulacją, układami albo czymś nie do końca uczciwym.

I właśnie to wychodzi nam na złe.

Bo podczas gdy inni traktują lobbying jako profesjonalny element budowania przewagi gospodarczej państwa i firm, my często wstydzimy się nawet samego słowa.

Przez lata bardziej skupialiśmy się na opowiadaniu o sukcesach niż na współtworzeniu reguł rynku.
Woleliśmy promocję od wpływu.
Konferencje od obecności.
Hasła od strategii.

Tymczasem świat nie działa w oparciu o dobre intencje.
Działa w oparciu o interesy, kompetencje i sprawczość.

Nie da się budować silnej gospodarki bez ludzi, którzy rozumieją proces legislacyjny Unii Europejskiej.
Nie da się mieć wpływu bez ekspertów, relacji i obecności tam, gdzie zapadają decyzje.

I nie chodzi tu o „lobbying” rozumiany potocznie i pejoratywnie.
Chodzi o profesjonalne reprezentowanie interesów własnej gospodarki, własnych firm i własnego państwa.

Bo inni robią to od dawna.

Dlatego z coraz większym zainteresowaniem patrzę na firmy takie jak Allegro.
Nie dlatego, że wdrażają AI — dziś robią to niemal wszyscy.
Ale dlatego, że zaczynają rozumieć coś znacznie ważniejszego: że przyszłość biznesu buduje się także tam, gdzie tworzone są regulacje.

To jest właśnie strategiczne myślenie.

I być może jedna z największych słabości Polski polega dziś na tym, że nadal mylimy marketing z komunikacją.

Marketing państwa nie polega wyłącznie na promowaniu kraju za granicą.
Marketing państwa to także budowanie wpływu, relacji, kompetencji i obecności w miejscach, gdzie zapadają decyzje mające wpływ na przyszłość gospodarki.

Bo marka kraju nie powstaje z reklam.
Powstaje z siły.

Z obecności.

Ze sprawczości.

I z umiejętności siadania przy stole odpowiednio wcześnie.

A jeśli nas tam nie ma — inni bardzo chętnie podejmą decyzje za nas.