Gościem podcastu „BRIEF definiuje. Kiszluk rozmawia” jest Jan Niziński – strateg marketingowy, student psychologii i człowiek, który od kilku lat zajmuje się dialogiem międzypokoleniowym.

Zaczynał od warsztatów „Lepiej nie wiedzieć”, podczas których młodzi tłumaczyli rodzicom świat nastolatków. Dziś wykorzystuje to doświadczenie również w marketingu, pomagając markom lepiej rozumieć pokolenie Z.

Nie ma jednego „głosu pokolenia”

Współczesne pokolenia są coraz bardziej niejednorodne. Każdy otrzymuje własny feed, funkcjonuje w innej bańce informacyjnej i może należeć do kilku mikrospołeczności jednocześnie.

Technologia połączyła świat, ale jednocześnie stworzyła miliony osobnych światów.

Dlatego Niziński ostrożnie podchodzi do określenia „głos pokolenia Z”. Znacznie trafniejsze wydaje się inne słowo: tłumacz.

Cyfrowi tubylcy czy cyfrowi lokatorzy?

Młodych nazywamy cyfrowymi tubylcami. Ale sprawne korzystanie z technologii nie oznacza jeszcze rozumienia mechanizmów, które nią rządzą.

Platformy konkurują o uwagę, algorytmy uczą się naszych zachowań, a niekończący się feed wykorzystuje podstawowe mechanizmy psychologiczne.

Co ciekawe, Niziński obserwuje również ruch w przeciwnym kierunku: świadome odkładanie telefonu, ograniczanie bodźców i potrzebę odzyskania kontroli nad własną uwagą.

Influencer, którego wydaje nam się, że znamy

Jednym z najmocniejszych tematów rozmowy jest relacja parasocjalna.

Dziś możemy obserwować influencera codziennie: wiemy, co je, gdzie podróżuje, z kim się spotyka i co kupuje. Zaczynamy mieć poczucie, że go znamy, choć jest to relacja jednostronna.

To również jeden z kluczy do skuteczności influencer marketingu. Rekomendacja produktu może przestać być odbierana jak klasyczna reklama, a zacząć przypominać polecenie znajomego.

Dla marketingu jest to fundamentalna zmiana mechanizmu zaufania.

AI przesuwa granicę jeszcze dalej

Jeżeli media społecznościowe zmieniły nasze relacje z ludźmi, sztuczna inteligencja może zrobić kolejny krok.

Rozmawiamy z maszyną, która odpowiada naturalnym językiem, reaguje na nasze emocje i coraz skuteczniej imituje zachowania człowieka.

Niziński formułuje podczas rozmowy prostą zasadę:

„Nie kazać robić sztucznej inteligencji czegoś, czego samemu nie potrafiłoby się zrobić”.

AI może znakomicie przyspieszać pracę, jeśli człowiek rozumie zadanie i potrafi ocenić rezultat. Problem zaczyna się wtedy, gdy wraz z wykonaniem zadania oddajemy maszynie także kompetencję potrzebną do jego oceny.

Synergia zamiast wojny pokoleń

I właśnie dlatego ta rozmowa nie jest wyłącznie o pokoleniu Z.

Jest o synergii międzypokoleniowej.

Starsze pokolenia nie muszą udowadniać młodym, że kiedyś świat był lepszy. Młodzi nie muszą zakładać, że wszystko, co było wcześniej, straciło znaczenie.

Mamy inne doświadczenia i kompetencje. Możemy się nimi wymieniać.

Jan Niziński nie próbuje występować jako samozwańczy reprezentant całej generacji. Próbuje ją tłumaczyć.

A im szybciej zmienia się świat, tym bardziej takich tłumaczy będziemy potrzebowali.

Bo być może najważniejsze pytanie nie brzmi już:

„Co jest nie tak z młodymi?”

ale:

„Czego możemy nauczyć się od siebie nawzajem?”

Cała rozmowa z Janem Nizińskim w podcaście „BRIEF definiuje. Kiszluk rozmawia”.