Od lat zadaję jedno pytanie:

Kto odpowiada za markę Polski?

Nie za turystykę.

Nie za eksport.

Nie za inwestycje.

Za Polskę jako całość.

Bo marka kraju jest jednym z najważniejszych aktywów gospodarczych państwa. Wpływa na eksport, inwestycje, turystykę, przyciąganie talentów i międzynarodową pozycję kraju.

Tymczasem świat nie widzi naszych ministerstw, urzędów czy programów.

Świat widzi Polskę.

Dlatego potrzebujemy wspólnej narracji, wspólnego kierunku i instytucji zdolnej koordynować działania niezależnie od politycznych zmian.

Marka kraju nie może zaczynać się od nowa po każdych wyborach.

Buduje się ją przez dekady.

Jest jeszcze jeden problem.

W Polsce często próbujemy rozmawiać o marce kraju z perspektywy pojedynczych środowisk.

A przecież nie wystarczy tu tytuł profesorski. Nawet nadzwyczajny.

Nie wystarczy również doświadczenie biznesowe czy urzędnicze.

Budowanie marki kraju wymaga połączenia wiedzy i doświadczenia.

Dlatego od lat proponuję model Trójkąta Efektywności:

Państwo – właściciel projektu Polska.

Eksperci – źródło wiedzy i kompetencji.

Biznes – ambasador kraju na światowych rynkach.

Dopiero współpraca tych trzech środowisk daje szansę na trwały sukces.

Dlatego coraz bardziej przekonuje mnie idea stworzenia w Polsce Departamentu Marki Narodowej.

Nie kolejnej kampanii.

Nie kolejnego logo.

Nie kolejnego hasła.

Lecz instytucji myślącej o Polsce w perspektywie kolejnych pokoleń.

Bo marka Polski nie jest własnością żadnego rządu.

Jest naszym wspólnym dobrem.

Moje doświadczenia

Tematyka budowania marki kraju towarzyszy mi od wielu lat. Jedną z osób, które miały wpływ na moje myślenie o nation brandingu, jest José Filipe Torres, założyciel Bloom Consulting. Poznałem go podczas prac związanych z marką polskiej gospodarki. Później współtworzyliśmy projekt „5 razy Polska”, którego patronką była Pierwsza Dama RP Anna Komorowska.

To właśnie wtedy utwierdziłem się w przekonaniu, że marka kraju nie jest projektem marketingowym.

Jest projektem cywilizacyjnym.

Źródło inspiracji

Tekst powstał na podstawie artykułu opublikowanego przez Bloom Consulting.

Oryginalny materiał: