🇵🇱 WIELCY ZAPOMNIANI — WYDANIE SPECJALNE

Canberra nie przypomniała sobie o niej dopiero teraz. Stasia została wcześniej Canberra Citizen of the Year, jej nazwisko znalazło się na ACT Honour Walk, a jednej z ulic nadano nazwę Dabrowski Street.

Pomnik jest więc kolejnym etapem czegoś większego: konsekwentnego wpisywania polskiej emigrantki w pamięć australijskiej stolicy.

W oficjalnych australijskich dokumentach jej nazwisko zapisywane jest jako Stanislawa „Stasia” Dabrowski. Tę formę zachowujemy również w tym tekście.

O odsłonięciu pomnika informowały już polskie media.

BRIEF patrzy na tę historię inaczej.

Nie interesuje nas wyłącznie fakt, że Polce postawiono pomnik w stolicy Australii. Pytamy, co ta historia mówi o reputacji Polski i o tym, kto naprawdę ją buduje.

Stasia nie była ambasadorką powołaną przez państwo. Nie realizowała kampanii promocyjnej. Nie miała briefu, budżetu ani sloganu.

Przez dziesięciolecia robiła coś, czego Canberra nie zapomniała.

Stasia przyjechała z Polski do Australii w 1964 roku.

Od 1982 do 2018 roku w każdy piątkowy wieczór pojawiała się w Garema Place i rozdawała potrzebującym zupę, pieczywo i napoje.

Początkowo sama finansowała swoją działalność. Z czasem skala pomocy rosła, a wokół Stasi zaczęli gromadzić się ludzie i firmy wspierające jej kuchnię.

To nie była akcja charytatywna. To był sposób życia.

Pomagała niemal do końca życia. Zmarła w 2020 roku, mając 94 lata.

Rzeźba stanęła dokładnie tam, gdzie mieszkańcy Canberry przez lata spotykali Stasię.

Autorką naturalnej wielkości figury z brązu jest Louise Skačej. Dzieło nosi tytuł „Hello My Wonderful” — od charakterystycznego powitania, którym Stasia zwracała się do ludzi.

Nie przedstawiono jej jako monumentalnej bohaterki na wysokim cokole.

Jest w fartuchu, przy wielkim garnku, z wyciągniętą ręką i uśmiechem.

Taką ją zapamiętano.

O komentarz do tej historii poprosiliśmy Andrew Barra, Chief Minister Australian Capital Territory.

W odpowiedzi przekazanej specjalnie BRIEF.pl napisał:

„Stasia Dabrowski OAM poświęciła swoje życie wspieraniu najbardziej potrzebujących członków społeczności Canberry. Nowa rzeźba autorstwa Louise Skačej jest pięknym hołdem dla trwałego wkładu Stasi w życie Canberry, jej hojności i współczucia. Historia Stasi pokazuje to, co migracja wniosła najlepszego do naszego miasta — wspólną kulturę, nowe doświadczenia i silniejsze społeczności.”

tłum. BRIEF

I właśnie ostatnie zdanie Andrew Barra jest dla nas najważniejsze.

Bo w tym miejscu historia Stasi przestaje być wyłącznie opowieścią o dobrej kobiecie i pomniku w Canberze.

Staje się bardzo konkretnym przykładem tego, jak powstaje Marka dla Polski.

Od lat rozmawiamy o strategiach, instytucjach, kampaniach, promocji, turystyce, eksporcie i kulturze. Wszystkie te elementy mają znaczenie.

Ale reputacja kraju powstaje również wtedy, kiedy żadnej kampanii nie ma.

Powstaje w milionach codziennych kontaktów ludzi z Polakami żyjącymi poza Polską.

Z pracownikami. Przedsiębiorcami. Naukowcami. Artystami. Lekarzami. Sportowcami. Emigrantami.

Dla wielu ludzi na świecie to właśnie oni są pierwszym, a czasem jedynym realnym doświadczeniem Polski.

Stasia nie mówiła o nation brandingu.

Nie reklamowała Polski.

Była Polką.

I przez 36 lat jej praca, konsekwencja i solidarność tworzyły jedno z możliwych skojarzeń z krajem, z którego pochodziła.

To jest niezwykle ważny mechanizm budowania marki kraju.

Reklama mówi ludziom, co chcielibyśmy, żeby o nas pomyśleli.

Reputacja powstaje z tego, czego naprawdę doświadczyli.

W przypadku Stasi możemy zobaczyć ten proces niemal krok po kroku.

Najpierw była codzienna pomoc.

Potem społeczna wdzięczność.

Następnie państwowe odznaczenie.

Honour Walk.

Ulica.

W końcu pomnik.

Tak reputacja pojedynczego człowieka może stać się częścią pamięci miasta, a pośrednio również częścią reputacji kraju, z którego ten człowiek pochodzi.

Dlatego w projekcie Marka dla Polski powinniśmy uważniej patrzeć na Polaków, którzy już dziś budują naszą reputację poza granicami kraju.

Nie tylko na tych najbardziej znanych.

Także na ludzi, którzy bez kamer, sloganów i oficjalnych programów przez lata sprawiają, że Polska gdzieś na świecie kojarzy się lepiej.

Stasia Dabrowski jest jednym z takich ludzi.

Australia ją odznaczyła.

Canberra wpisała ją do swojej historii.

Nazwano jej imieniem ulicę.

Postawiono jej pomnik.

To nie jest tylko australijska historia o polskiej emigrantce.

To jest historia o tym, jak naprawdę buduje się Markę dla Polski.

---

Zdjęcia: artsACT / ACT Government oraz Aludean Studio — zgodnie z oznaczeniem wykorzystanego pliku.

BRIEF for Poland