Jak zapewnić równe szanse w miejscu pracy? Projektowanie uniwersalne a kultura organizacyjna

Autorki: Magdalena Dorożyńska, Capgemini Polska i Katarzyna Ociepka-Miąsik, Diversity Hub

154

Co ma wspólnego projektowanie uniwersalne z inkluzywną kulturą organizacyjną i równymi szansami w miejscu pracy? Czy potrzebujemy odrębnych działań i specjalnych projektów dla różnych grup odbiorców? Czy może realne jest spojrzenie na szeroką grupę odbiorców, którzy mimo lub dzięki różnorodności, będą mogli wspólnie korzystać z danego środowiska, wzbogacając je jednocześnie?


Co ma wspólnego projektowanie uniwersalne z inkluzywną kulturą organizacyjną i równymi szansami w miejscu pracy? Czy potrzebujemy odrębnych działań i specjalnych projektów dla różnych grup odbiorców? Czy może realne jest spojrzenie na szeroką grupę odbiorców, którzy mimo lub dzięki różnorodności, będą mogli wspólnie korzystać z danego środowiska, wzbogacając je jednocześnie?

Inkluzja w miejscu pracy zaczyna być ostatnio odmieniana przez prawie wszystkie przypadki. Z jednej strony, stoi za tym coraz większa świadomość wewnątrz organizacji – wśród osób w nich pracujących, włączając w to liderów i liderki. Z drugiej strony, wynika to też z coraz śmielej i odważniej wypowiadanych potrzeb pracowników i pracowniczek, z poczucia, że miejsce pracy powinno być przyjazne, bezpieczne i odpowiednio zaprojektowane dla każdej osoby pracującej w organizacji.

Inkluzja w miejscu pracy jest równocześnie prawdziwym wyzwaniem dla organizacji, wiąże się bowiem mocno z rozwojem czy zmianą kultury organizacyjnej firmy, co już samo w sobie nie jest ani łatwe, ani szybkie. Jak zatem zapewnić w naszych organizacjach równe szanse? Jak zadbać i zaprojektować nasze miejsca pracy tak, aby wspierały różnorodność i ułatwiały nam korzystanie z własnych talentów?

Z pomocą mogą nam przyjść refleksja na temat kultury organizacyjnej firm oraz zasady projektowania uniwersalnego.

Kultura organizacyjna 

Kultura organizacyjna jest jednym z podstawowych czynników w życiu firmy. To warunek konieczny i pierwotny. Jej podstawą są wartości, normy społeczne, sposoby radzenia sobie w trudnych sytuacjach.

„W najogólniejszym znaczeniu kultura oznacza „różnorodność sposobów, na jakie (…) społeczeństwa lub populacje organizują̨ swoje życie”. Kultura określonej grupy ludzi jest także definiowana jako „zbiór wierzeń́, zwyczajów, praktyk i sposobów myślenia, które dzielą̨ oni między sobą̨. Jest to zbiór założeń́ wykorzystywanych we wzajemnych interakcjach, które ludzie po prostu akceptują̨ (…). Kultura organizacyjna będzie zatem przyjętym sposobem działania, przejawiającym się̨ m.in. w zwyczajach, praktykach, kierunku myślenia.” [1]

Z perspektywy kultury inkluzywnej, istotne jest przede wszystkim organizowanie życia organizacji oparte na różnorodności sposobów i punktów widzenia, na różnych potencjałach i talentach.

O podobnym ujęciu kultury mówi Magdalena Dorożyńska Brand Communication and CSR Manager w Capgemini Polska:

Szacunek dla indywidualności to ważny fundament globalnej kultury Grupy Capgemini. W Capgemini jesteśmy różni i dostrzegamy w tym potencjał, angażujemy się w projekty zgodnie z obraną strategią różnorodności oraz poszanowania dla różnych grup społecznych. Dzięki skondensowaniu wielu różnych cech w obrębie organizacji uzyskujemy kompletny, współgrający i nawzajem uzupełniający się zespół. To dzięki akceptacji różnych światopoglądów i punktów widzenia możemy tworzyć innowacje i być liderem w naszej branży. Naszą ambicją w Polsce jest tworzenie społeczności otwartej i włączającej oraz kreowanie miejsca współpracy, w którym każdy pracownik znajdzie przestrzeń do swobodnego rozwoju zawodowego. Dlatego promocja kultury szacunku i równych szans jest dla nas tak istotna.

Projektowanie uniwersalne

Zatrzymajmy się zatem na chwilę przy zasadach projektowania uniwersalnego. Zazwyczaj kojarzą się one z grupą osób z niepełnosprawnościami, dostępnością przestrzeni i usług. Jak więc możemy z nich skorzystać, myśląc o miejscu pracy, o systemie organizacyjnym?

Zgodnie z definicją, projektowanie uniwersalne jest to „projektowanie produktów i środowiska w taki sposób, żeby były użyteczne dla wszystkich ludzi, w możliwie największym stopniu, bez potrzeby adaptacji lub specjalnego projektowania[2]. Pojęcie to wraz z zespołem sformułował architekt Ronald Mace, który stworzył „The Center for Universal Design” na Uniwersytecie Stanowym w Północnej Karolinie. W ośrodku tym badał i tworzył podstawy projektowania przestrzeni publicznej, chodników, budynków oraz biur, które będą dostępne i przyjazne dla różnych grup użytkowników, także osób z niepełnosprawnościami. Wypracowane w 1985 roku zasady do dziś są inspiracją dla rzeszy architektów i projektantów oraz konsultantów, nie tylko w swoim pierwotnym obszarze zastosowań (architektura, przestrzeń). Projektowanie uniwersalne na przestrzeni ostatnich lat poszerzyło bowiem swój zakres oddziaływania na edukację i na procesy oraz usługi, także wewnątrz organizacji.

7 zasad projektowania uniwersalnego

7 zasad projektowania uniwersalnego, które mogą być praktycznym narzędziem wpierającym i budującym inkluzywną kulturę organizacyjną. Odwołują się bowiem do zwyczajów, praktyk i sposobów myślenia osób pracujących w danej organizacji, które wzmacniają korzystanie z potencjału różnorodności użytkowników, z ich najlepszej wersji siebie.

Czytaj więcej: CZYTAM


Autorki: Magdalena Dorożyńska, Capgemini Polska i Katarzyna Ociepka-Miąsik, Diversity Hub

Komentarze
Ładowanie...

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. AkceptujęDowiedz się więcej